Livre
Néerlandais

Geef me vleugels...

Heinz Janisch (auteur), Selda Marlin Soganci (dessinateur)
Public cible:
3-5 ans et plus
Wanneer een jongen een Engel tekent en deze tot leven komt, vraagt zij hem haar nu eens geen zware vleugels met grote veren te geven. Prentenboek met kunstzinnige tekeningen in zachte kleuren. Vanaf ca. 5 jaar.
Extra subject
filosoferen, prentenboeken
Titre
Geef me vleugels...
Auteur
Heinz Janisch
Dessinateur
Selda Marlin Soganci
Langue
Néerlandais
Langue originale
Allemand
Titre original
Schenk mir Flügel...
Éditeur
Wielsbeke: De Eenhoorn, 2007
[36] p. : ill.
ISBN
9789058384324

Commentaires

Een jongen tekent een Engel (een gezet vrouwtje met rode jurk, twee knoetjes, gestreepte kousen en bruine laarsjes) en fantaseert dat zijn Engel tot leven komt. De Engel wil geen vleugels met grote veren, omdat die veel te zwaar zijn. De jongen geeft de Engel verschillende soorten vleugels: vleugels van zeegolven, van flonkerglas, van zomers zonlicht etc. Uiteindelijk passen de vleugels van gevouwen wit papier het best en is het zijn beurt: samen vliegen ze rondjes om de notenboom in de tuin. Filosofisch en fantasierijk prentenboek met zeer weinig tekst, maar met veel diepgang. Moeilijk toegankelijk verhaal voor kleuters; zij zullen het verhaal niet snappen. Kunstzinnige, maar wel luchtige illustraties die doorlopen over twee pagina’s. Er is gebruikgemaakt van diverse materialen zoals verf, potlood, vetkrijt en inkt. De illustraties zijn getekend op een houten achtergrond. Veel afwisseling in felle kleuren en zachte pasteltinten. Oblong formaat. Vanaf ca. 5 jaar.

Geef me vleugels ...

Gisteren tekende ik een Engel'. Dat vertelt een jongetje. De engel is van het eigenzinnige soort; zij wil niet de traditionele pluimenvleugels maar andere, originelere. En het jongetje tekent haar: vleugels van zeegolven, van gras, van flonkerglas ... Pas als hij haar vleugels met zomersproeten geeft, is ze tevreden en dan mag de jongen met haar driemaal om de notenboom vliegen. Dit schijnbaar eenvoudige verhaaltje is zodanig mooi geïllustreerd dat kinderen haast vanzelf tot tekenen aangespoord zullen worden. Het jongetje en de engel doen me denken aan die mollige Russische poppetjes. Op een ondergrond van wat eruit ziet als planken zwieren de tekeningen in alle richtingen. Soms lijken ze met kleurpotloden ingekleurd, dan weer geschilderd. De tekst werd tot het minimum beperkt, maar hij klinkt even dromerig als de illustraties eruit zien, haast poëtisch. Een mooi prentenboek!