Boek
Nederlands

Mijn lieve opa

Marta Altés (auteur)
+1
Mijn lieve opa
×
Mijn lieve opa Mijn lieve opa

Mijn lieve opa

Doelgroep:
Vanaf 3-5 jaar
Genre:
Een beertje (ik-figuur) vertelt over zijn lieve opa. Die is al heel oud en soms een beetje in de war. Maar als ze samen zijn, hebben ze altijd veel plezier. Prentenboek met eenvoudige, fijnzinnige aquareltekeningen in sobere kleuren. Vanaf ca. 4 jaar.
Onderwerp
Grootouders, Dementie
Titel
Mijn lieve opa
Auteur
Marta Altés
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
My grandpa
Editie
1
Uitgever
Antwerpen: De Vries-Brouwers, 2012
[26] p. : ill.
ISBN
9789053417072 (Rotterdam, hardback)

Besprekingen

De ik-figuur (een niet bij naam genoemd klein rood beertje) vertelt in korte zinnen over zijn opa. Opa is al oud en soms een beetje eenzaam. Dat is hij niet meer als ze samen zijn, want samen hebben ze het heel leuk en beleven ze allerlei avonturen. Maar opa doet soms wel een beetje vreemd: hij is af en toe in de war en verdwaalt wel eens een beetje. Prentenboek over de bijzondere relatie tussen grootvader en kleinkind. Het boek is sterk door zijn eenvoud zowel in tekst als beeld. In korte zinnen komt heel subtiel het thema dementie ter sprake, maar vooral ook de onvoorwaardelijke liefde van een kleinkind voor zijn opa. (Bijvoorbeeld in een zin als: ‘Soms herkent hij me niet. Maar dan knuffel ik hem even en dat weet hij meteen weer precies wie ik ben.’) De eenvoudige, bruin en rood getinte aquareltekeningen sluiten hier naadloos op aan. De sobere prenten met alleen opa geven zijn gemoedstoestand treffend weer. Het motto ‘less is more’ is op dit mooie verhaal zeker van toepassing. Van…Lees verder

Mijn lieve opa

Kleine beer houdt zielsveel van zijn opa. In één kort zinnetje per bladzijde vertelt hij hoe hij zijn opa ziet. Opa is oud en soms voelt hij zich alleen. Maar alleen als kleine beer niet bij hem is. Dan is opa blij en doet hij leuke spelletjes. Maar niet altijd, soms gedraagt hij zich als een oude man. Dan verstopt hij zich achter zijn krant. En soms gedraagt hij zich als een klein kind, dan wil hij niet van de pap van kleine beer proeven. En af en toe is opa een beetje verward. Dan herkent hij kleine beer niet tot hij een knuffel van hem krijgt. Soms lijkt hij niet goed te kunnen zien. Dan moet kleine beer hem bij de hand nemen, tot hij opeens meer blijkt te zien dan kleine beer. Samen reizen ze de wereld rond in verhalen maar af en toe lijkt opa te verdwalen. Op zo'n momenten beseft kleine beer meer dan ooit dat opa echt oud wordt. Maar met een nuchtere kinderlogica besluit hij: ... maar dat is nou eenmaal zo. Ik hou heel erg veel van mijn lieve opa! En dat lijkt onvoorwaardelijk.Lees verder