Boek
Nederlands

Niets aan de hand

Justine Lévy (auteur)
+1
Niets aan de hand
×
Niets aan de hand Niets aan de hand

Niets aan de hand

Een jonge Parijse vrouw blikt terug op de periode waarin ze na een medicijnverslaving en een onvolwassen relatie een nieuw leven begon.
Onderwerp
Verloren geliefde
Titel
Niets aan de hand
Auteur
Justine Lévy
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Rien de grave
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2005
203 p.
ISBN
90-446-0575-5

Besprekingen

Niets aan de hand is de tweede roman van de Française Justine Lévy. Als dochter van Bernard-Henry Lévy -- een van Frankrijks bekendste en meest gemediatiseerde intellectuelen -- waren de verwachtingen bij de verschijning van haar pennenvruchten bijzonder hoog gespannen. In haar eerste roman De afspraak had ze bijzonder openhartig over de gecompliceerde verhouding met haar moeder geschreven. In haar tweede, opnieuw autobiografische boek legt ze haar woelige liefdesleven bloot. In Frankrijk werd de bloedmooie Justine Lévy (1974) al snel een hype en klom haar tweede boek gezwind in de boekentoptien. Het werd als een sleutelroman beschouwd, waarin iedereen met eigen ogen de 'fictieve' personages wenste te ontmaskeren.

Vertelfiguur is de vertwijfelde twintigster Louise (uiteraard een alter ego van de schrijfster). Aan de hand van enkele flashbacks vertelt ze hoe ze als meisje in de Franse beau monde en bourgeoisie opgroeide en uiteindelijk met haar jeugdliefde Adrien (…Lees verder
Had de schrijfster (1974), dochter van filosoof en cultfiguur Bernard-Henri Lévy (1948), zich in haar debuut "De afspraak"* vermomd als een labiele achttienjarige Louise, hier voert zij diezelfde Louise weer op, nu rouwend om de dood van haar grootmoeder door wie zij is opgevoed en om haar verbroken relatie met Adriën, in werkelijkheid haar ex-man Raphael die haar heeft gedumpt voor topmodel Carla Bruni. Haar vader met zoveelste vriendin, maar ook moeder Alice, zwaar aangetast door chemotherapie, spelen weer hun rol. Troost, wat heet troost, heeft ze inmiddels gevonden bij drie minnaars, van wie de laatste, Pablo, nog steeds in dienst is. De terugblik leert dat Louise, onzeker en afhankelijk, zwaar verslaafd was aan amfetamines, een ontwenningskuur van maanden heeft volbracht en dat de huwelijkscrisis zeker niet alleen aan de ontrouw van Adriën te wijten was. Zo wordt er heel wat afgetobd en krijgt de lezer een intiem inkijkje in een vuilnisbak vol angst, woede, eenzaamheid, onmacht. …Lees verder